Dzieci Maryi

8 grudnia 2008r w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w naszej parafii została odprawiona Msza Święta o godz.17.00 w intencji Dzieci Maryi. Od tego właśnie dnia  aż do dzisiaj grupa Dzieci Maryi  działa również przy naszej parafii. Po kazaniu dla dziesięciu dziewczynek nastąpił bardzo ważny moment. Ponieważ po raz pierwszy złożyły swoje przyrzeczenia powierzając się opiece Najświętszej Maryi Pannie i przyjęły swój pierwszy cudowny medalik.

Zapraszamy na nasze spotkania w każdą sobotę o godz. 11.45. 
Wśród nas jest miejsce również dla Ciebie

„O Niepokalana Dziewico, Bogarodzico Maryjo. Wobec wszystkich tutaj obecnych, obieram Ciebie dzisiaj za moją Panią i Matkę. Postanawiam mocno, Tobie zawsze wiernie służyć, żyć w łasce uświęcającej i troszczyć się o to, aby przybliżyć królestwo Twego Syna (…)”

„O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy.”

Historia

Początki wspólnoty Dzieci Maryi wiążą się z objawieniami Matki Najświętszej, które miały miejsce w Paryżu, w kaplicy Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo.

W listopadzie 1830r. Matka Boża objawiła się s. Katarzynie Laboure podczas modlitwy wieczornej. Stała na kuli ziemskiej, w rękach wzniesionych na wysokości piersi, trzymała kulę, oczy wznosiła ku niebu. Na jej palcach znajdowały się pierścienie wysadzane klejnotami, z których jedne były większe inne mniejsze. Rzucały one jasne promienie oświetlające kulę ziemską, na której stała. Następnie wokół Najświętszej Panny utworzył się owalny obraz, gdzie widniały słowa, wypisane złotymi literami: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”. Dał się słyszeć głos: „Postaraj się o wybicie Medalika na ten wzór. Wszystkie osoby, które będą go nosić, otrzymają wiele łask. Łaski będą obfite dla tych, którzy będą go nosić z ufnością.” Po tych słowach obraz się odwrócił. Katarzyna zobaczyła drugą stronę Medalika: litera „M” z krzyżem powyżej, niżej dwa serca, jedno otoczone cierniową koroną, a drugie przebite mieczem, wokół było dwanaście gwiazd.

Matka Boża wyraziła także życzenie, by powstało Stowarzyszenie Dzieci Maryi Niepokalanej. S. Katarzyna nie mogła sama tego wszystkiego zrobić – jej towarzyszem w pełnieniu woli Matki Bożej miał być ks. Aladel, kapłan Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo. Ks. Aladel nie był obecny podczas objawienia i dlatego przed s. Katarzyną stało wielkie zadanie – musiała przekonać go, aby stworzył wspólnotę Dzieci Maryi. Wiele razy mówiła do niego: „Najświętsza Panna chce, by ksiądz założył Stowarzyszenie. Ksiądz będzie jego założycielem i dyrektorem. Jest to Stowarzyszenie Dzieci Maryi. Najświętsza Panna udzieli mu wielu łask, odpusty będą nadawane, będzie obchodzonych wiele uroczystości ku Jej czci. Miesiąc maj będzie obchodzony szczególnie uroczyście. Nabożeństwo to rozciągnie się wszędzie.” Lecz sceptyczny ksiądz Aladel nie chciał wypełnić tego polecenia. Maryja wielokrotnie upominała go poprzez siostrę Katarzynę. W końcu padły nawet słowa: „Matka Boża jest niezadowolona”. Po tym wszystkim ksiądz Aladel stworzył pierwszą wspólnotę. Było to w 1845r. niedaleko Paryża. Wspólnota ta została bardzo rozpowszechniona w całej Francji i z każdym dniem było ich więcej.

Papież Pius IX w 1847r. zatwierdził wspólnotę i przyznał jej określone odpusty. W Polsce pierwsza taka wspólnota powstała w 1852r. we Lwowie. Później niestety zaczął się okres zaborów, wspólnoty ograniczyły swoją działalność do minimum, a w późniejszych czasach niektóre w ogóle przestały działać. Lecz siły ludzkie nie znają granic. Polacy organizowali potajemne spotkania, za każdym razem w innym miejscu.

W sierpniu w 1997r. Dzieci Maryi zmieniły nazwę na: „Stowarzyszenie Dzieci i Młodzieży Maryjnej”.

Cudowny Medalik

Maryja objawiła się Katarzynie podczas modlitwy wieczornej. Stała na kuli ziemskiej, w rękach wzniesionych na wysokości piersi, trzymała kulę, oczy wznosiła ku niebu. Na jej palcach znajdowały się pierścienie wysadzane klejnotami, z których jedne były większe inne mniejsze. Rzucały one jasne promienie oświetlające kulę ziemską, na której stała. Następnie wokół Najświętszej Panny utworzył się owalny obraz, gdzie widniały słowa, wypisane złotymi literami: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”.

Dał się słyszeć głos: „Postaraj się o wybicie Medalika na ten wzór. Wszystkie osoby, które będą go nosić, otrzymają wiele łask. Łaski będą obfite dla tych, którzy będą go nosić z ufnością.” Po tych słowach obraz się odwrócił. Katarzyna zobaczyła drugą stronę Medalika: litera „M” z krzyżem powyżej, niżej dwa serca, jedno otoczone cierniowš koroną, a drugie przebite mieczem, wokół było dwanaście gwiazd.

Tak rozpoczyna się historia pewnego niezwykłego daru nieba dla ludzkości – historia Cudownego Madalika. Na całym świecie istnieją liczne świadectwa łask uzyskanych za pośrednictwem Matki Bożej od Cudownego Medalika: obrona chorych, uzdrowienia, ulga w cierpieniu, ochrona przed wypadkami i niebezpieczeństwami, nawrócenia, łaska odnowy moralnej, ożywienie duchowe, wyjście z nałogów; ochrona przed działaniami szatana, ochrona w przypadkach zamachów, kradzieży.

Cudowny Medalik również dzisiaj mnoży swe cudowne działania. Wszyscy potrzebujemy obfitych łask, szczególnie w tych trudnych i pełnych zamętu czasach. Dlatego powinniśmy prosić Matkę Bożą o łaski potrzebne w naszym życiu, w życiu naszych bliskich, przyjaciół, znajomych i obcych ludzi.

Jest on noszony przez miliony ludzi. Nawet osoby, które oddaliły się od Boga lub nie zostały obdarzone łaską wiary, dzięki noszeniu tego Medalika otrzymywały szczególną łaskę nawrócenia. Na całym świecie ceniony jest on jako Medalik, który przyczynił się do wielu nawróceń i uzdrowień oraz stanowi dowód szczególnej opieki Maryi. Osoby obdarzone dzięki niemu łaskami nazwały go Cudownym Medalikiem i takim mianem jest określany na całym świecie.

Obowiązki Dziecka Maryi

1. Dziecko Maryi żyje w łasce uświęcającej.
2. Bierze czynny udział w Eucharystii.
3. Czci Niepokalaną i pragnie Ją naśladować.
4. Często rozmawia z Bogiem na modlitwie.
5. Pogłębia swoją wiedzę religijną. Uczęszcza na spotkania Dzieci Maryi.
6. Kocha swoją parafię. Aktywnie włącza się w jej życie.
7. Dba o religijną atmosferę w rodzinie.
8. Jest wzorem ucznia.
9. Spieszy bliźnim z pomocą.
10. Jest apostołem wśród otoczenia.
11. Przynajmniej raz w tygodniu, w dzień powszechny we Mszy Świętej uczestniczy.
12. Każdego dnia przynajmniej 15 minut adoruje Pana Jezusa w kościele.