Gdy Pan Jezus spotykał ludzi chorych, niepełnosprawnych lub ubogich, przyjmował ich i stawiał w centrum uwagi, aby ich uzdrowić i przywrócić im życie zgodne z ich godnością. W ten sposób ukazywał wszystkim znaki miłości Boga i Jego nieskończonego miłosierdzia - wskazał Papież w przesłaniu do osób chorych, niepełnosprawnych i ubogich, z którymi 22 sierpnia wieczorem spotkał się w katedrze w Rimini.
Przemówienie Leona XIV na Meetingu w Rimini to wezwanie do autentycznego realizmu miłosierdzia zamiast fałszywego realizmu, prowadzącego do ponownego zbrojenia.
„Fałszywemu realizmowi, który zbroi umysły, słowa i narody, kultura katolicka powinna dziś przeciwstawić realizm miłosierdzia, w którym nie ma miejsca na wrogów, a wszyscy – także przeciwnicy – są braćmi i siostrami, którym trzeba spojrzeć w oczy i których trzeba spotkać w prawdzie”. Te słowa Leon XIV skierował do uczestników Meetingu Przyjaźni Między Narodami w Rimini, a szczególnie do tysięcy młodych ludzi, którzy współtworzą to wielkie wydarzenie końca lata. Meeting wyrósł z doświadczenia ruchu Comunione e Liberazione. Nie były to słowa grzecznościowe, lecz konkretne wezwanie: przede wszystkim do spojrzenia na rzeczywistość, w której żyjemy.
Już 44 lata temu św. Jan Paweł II, przemawiając podczas Meetingu, mówił o pięknie takich słów jak „spotkanie” i „przyjaźń między narodami” w czasie, który sam określił jako „często dramatyczny czas dziejów świata”. Dziś sytuacja międzynarodowa jest jeszcze bardziej niepewna i niestabilna niż wówczas. Rośnie liczba konfliktów, zbrodni wobec ludności cywilnej i dzieci – wystarczy wspomnieć Gazę i Ukrainę – a wiele państw przeznacza coraz to większe środki na zbrojenia. W tym kontekście Papież przypomina o misji Meetingu: ma on być „skrzyżowaniem dróg” spotkania i dialogu, nie zaś „swoistą enklawą”.
Leon XIV mówił, że „nadeszła godzina odpowiedzialności”. Naśladowanie Chrystusa dzisiaj, po tragediach XX wieku, oznacza pełną świadomość, że zła nie można zwalczać złem. Jedyną odpowiedzią, odpowiedzią chrześcijańską, jest miłość, czyli – jak mówi Papież – „droga odkupienia”, którą ucieleśnia ukrzyżowany Mesjasz. Dlatego tym, którzy dziś w imię rzekomego realizmu – którego Papież nie zawahał się nazwać „fałszywym” – chcieliby zbroić umysły, słowa i narody, kultura katolicka odpowiada realizmem autentycznym: realizmem miłosierdzia, „w którym nie ma miejsca na wrogów, a wszyscy – także przeciwnicy – są braćmi i siostrami, którym trzeba spojrzeć w oczy i których trzeba spotkać w prawdzie”.
Potrzeba zatem odważnych pionierów, którzy konkretnie zaangażują się w przezwyciężanie podejrzliwości w życiu społecznym, bałwochwalstwa zysku w pracy oraz biznesu śmierci w technologii i finansach. Leon XIV wzywa, by demaskować „niesprawiedliwe relacje władzy”, leżące „u źródeł ubóstwa i nierówności, wojen i katastrof ekologicznych”. To mocne wezwanie Następcy Piotra, niosące ze sobą daleko idące konsekwencje. Od pierwszego dnia swojego pontyfikatu Papież mówi o pokoju „bezbronnym i rozbrajającym”. Wezwanie to wyznacza zarazem kryterium oceny społecznego i politycznego zaangażowania wszystkich katolików świeckich.
Szczególnie znaczące jest także to, że Papież wzywa uczestników Meetingu, by podejmowali ryzyko i osobiście się angażowali, „poszerzając wasze więzi poza wszelkie nazbyt ciasne przynależności”. Ruch Comunione e Liberazione, grupy i wspólnoty mają bowiem stać się trampoliną, z której można rzucić się w sam środek całej rzeczywistości. Powinny przeciwstawiać się temu, co chciałoby oddalać ich członków od braci i sióstr o odmiennej kulturze, wrażliwości i pochodzeniu, „zwłaszcza od najuboższych”.
Na koniec warto również podkreślić, że Następca Piotra przypomniał, iż w miłości nigdy nie ma przymusu ani indoktrynacji czy werbowania, ponieważ „miłość istnieje tylko w wolności, żywym dialogu i w wielkodusznym darze z siebie”.